Mieszko III Stary (1173-1177, 1191, 1198-1199, 1202)

Urodzony około 1126 roku, czwarty syn Bolesława Krzywoustego i Salomei.

Z woli ojca otrzymał zachodnią Wielkopolskę z Poznaniem. Razem

z Bolesławem Kędzierzawym kierował opozycją juniorów wobec Władysława II.

Po zwycięstwie Bolesława pozostał jego sojusznikiem, a po śmierci brata

w 1173 roku objął tron krakowski. Odnowił zwierzchnictwo Polski

nad Pomorzem Zachodnim. W kraju starał się przywrócić zachwiany autorytet

władzy monarszej. Na skutek spisku możnowładców, w 1177 roku utracił władzę na

rzecz swego brata Kazimierza. Dopiero w 1182 roku dzięki poparciu Pomorzan

i arcybiskupa gnieźnieńskiego odzyskał Wielkopolskę z Gnieznem. Dążył odtąd

wytrwale do opanowania Krakowa, co udawało mu się tylko na krótko

(1191, 1198-1199, 1202).

Zmarł w 1202 roku i został pochowany w kolegiacie kaliskiej.