Jan I Olbracht (1492-1501)

Urodzony w 1459 roku, trzeci syn Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety z dynastii Habsburgów. Za życia ojca pełnił funkcję zastępcy króla na Rusi. Nie osiągnąwszy korony węgierskiej przekazanej bratu Władysławowi, otrzymał księstwo głogowskie. W 1492 roku, po śmierci ojca, wybrany został królem Polski. Zatwierdził i poszerzył przywileje szlachty. Za jego panowania ukształtował się ostatecznie sejm Rzeczypospolitej. Na ostatnich latach jego rządów zaciążyła nieudana wyprawa przeciw Turkom, zakończona wielką klęską na Bukowinie w 1497 roku.

Zmarł w 1501 roku w Toruniu, w stanie bezżennym. Pochowany został na Wawelu.