Władysław I Łokietek (1306-1333)

Urodzony w 1260 lub 1261 roku, syn Kazimierza, księcia Kujaw, Łęczycy i Sieradza oraz Eufrozyny z opolsko-raciborskiej linii Piastów. Samodzielne rządy rozpoczął jako władca części Kujaw z Brześciem, później też ziemi sieradzkiej i łęczyckiej. Dwukrotnie - bez powodzenia - zgłaszał swą kandydaturę do tronu krakowskiego. W roku 1296 przejął po Przemyśle II Wielkopolskę i Pomorze Gdańskie, w cztery lata potem utracił jednak całą władzę na rzecz Wacława II i udał się na wygnanie w 1304 roku. Następnie z pomocą Węgrów zajął księstwo sandomierskie, a po upadku rządów czeskich odbudował stopniowo jedność głównych ziem polskich (jednak bez Pomorza Gdańskiego i Kujaw, które zajęli Krzyżacy) i koronował się w 1320 roku w Krakowie. Zmarł w 1333 roku i został pochowany w katedrze wawelskiej.