BOLESŁAW CHROBRY (992-1025)

Urodzony w 966 lub 967 roku, najstarszy syn Mieszka I i Dobrawy. W początkach panowania

otoczył opieką wygnanego z Czech biskupa praskiego Wojciecha. Jego męczeńską śmierć z ręki

pogańskich Prusów i rychłą kanonizację wykorzystał politycznie. W 1000 roku na spotkaniu w

Gnieźnie u grobu św. Wojciecha z cesarzem Ottonem III uzyskał pełnię władzy nad nowo

utworzoną prowincją kościelną z ośrodkiem w Gnieźnie i został symbolicznie koronowany

(właściwa koronacja odbyła się dopiero w 1025 r.). Próba opanowania Czech w 1003 roku

wywołała konflikt z Niemcami zakończony dopiero w roku 1018 pokojem w Budziszynie

pozostawiającym Polsce zdobyte ziemie zaodrzańskie (Milsko i Łużyce). W tymże roku Chrobry

podjął zwycięską wyprawę na Kijów i zajął Grody Czerwieńskie. Zmarł w 1025 roku, został

pochowany w podziemiach katedry poznańskiej.